Bart, Diabeteseducator in Antwerpen

  • Sibylle
    referentieverpleegkundige palliatieve zorg
    Boom
  • Bart
    Diabeteseducator
    Antwerpen
  • Karin
    continuïteitsverpleegkundige
    Antwerpen

Ik ben Bart, diabeteseducator in Antwerpen en Mortsel, al hebben de collega’s van Mechelen-Puurs, Boom, Zoersel, Mol, Merksem, Kalmthout en Herentals me ook al wel eens zien verschijnen. Ik ben de man die de glycemiecontrole bij onze patiënten optimaal opvolgt (enfin, samen met de huisarts, endocrinoloog, diëtist, mantelzorger, thuisverpleegkundige, podoloog …).

Ik ben papa van Nand en Noor, hardloper, koffieliefhebber én amateurtoneelspeler. Maar mijn échte passie ligt gewoon in mijn job. Dat is pas geluk hebben.
 

Verlies nooit je gevoel voor tumor !

Bart, diabeteseducator in Antwerpen

Een kleine twee jaar geleden kreeg mijn echtgenote de diagnose die niemand wil krijgen… In de voor ons meest onzekere weken kwam toen net op zondagavond de reeks ‘Gevoel voor tumor’ op de buis. Die fictiereeks over de jonge geneeskundestudent Tristan, die leed aan een zeldzame vorm van lymfeklierkanker, zal me altijd bijblijven. Elke aflevering was voor mij toen een zeer emotionele gebeurtenis, maar ik kon er toen zoveel kracht uit putten. Achteraf kocht ik ook het boek ‘Gevoel voor tumor’ van de scenarist Leander Verdievel en vond ook in dat boek zoveel zaken terug die voor ons heel herkenbaar bleken. De fictiereeks is gebaseerd op non-fictie uit het leven van Leander. Hij ondervond zelf gedurende 2 jaar wat kanker met je doet (en nog altijd draagt hij hier ook de gevolgen van).

Op 28 november vond in Schilde een voordracht plaats van diezelfde Leander Verdievel, en reeds lang stond deze datum in mijn agenda aangekruist als ‘niet te missen’. De kleine zaal van Werf 44 (wat vroeger ‘dienstencentrum’ heette en waar zich ook een Wit-Gele Kruis-vestiging bevond) zat aardig vol en ik kon merken dat er wel meer mensen in het publiek zaten die ook met kanker werden geconfronteerd.

Leander vertelde zijn verhaal, doorspekt met humor, zonder ook het harde uit de weg te gaan. Een jonge man, 23 jaar, die net zijn vleugels wou uitslaan en met zijn lief wou gaan samenwonen, kreeg als bij donderslag het verdict kanker. De onzekerheid, het onwezenlijke nieuws, de behandeling die snel volgde… Bestraling, chemo, haarverlies (ook hij wou er niet als kankerpatiënt uitzien… net als Lisbet dat niet wou), remissie, herval, opnieuw chemo (nu nog wat langer en zwaarder…), de verschillende soorten bezoekers, omgaan met onvruchtbaarheid na chemo, de onvoorstelbaar vele pogingen later met ivf, de adoptie van zijn twee buitenlandse kinderen … Niets ging hij uit de weg. Af en toe werd er gelachen in de zaal, maar heel dikwijls was het ook muisstil.

Hij sprak ook zijn bewondering uit voor ons verpleegkundigen en het hele team die hem behandelde; voor hem waren het 'zijn helden'. Hij had het consequent over ‘verpleegkundigen’ en niet over verpleegsters of verplegers… Met veel humor hield hij ons ook een spiegel voor. Er zijn nog zoveel zaken en handelingen die totaal fout zitten in onze omgang met patiënten. Tot zelfs een boutade die hij mocht aanhoren van twee stagiairs die hem toespraken dat ‘het toch wel cool was zo’n zeldzame kanker…’.

Na afloop ging ik naar hem toe. Ik wou hem persoonlijk danken voor het feit dat ik aan zijn TV-reeks en zijn boek zoveel gehad had in die zo onzekere periode van die harde diagnose, het plafond dat op je hoofd valt, de angst om iemand te verliezen, de pertinente vraag hoe het verder moet … en nog zoveel meer. Ik zei hem dat en ik kon de emotie in mijn stem niet goed verbergen. Met trillende stem vertelde hij mij dat mijn woorden hem iets deden en hij bedankte me op zijn beurt... Hij gaf me een schouderklop. Wat een warme en echte mens! Ik had zowaar een mangomoment. Ik reed naar huis, naar Lisbet, en liet mijn tranen de vrije loop…

Laatste nieuwe blogposts

29-11-2019
Diabeteseducator

Een kleine twee jaar geleden kreeg mijn echtgenote de diagnose die niemand wil krijgen… In de voor ons meest onzekere weken kwam toen net op zondagavond de...

22-11-2019
Diabeteseducator

Zowat elke collega is vertrouwd met het meten van de glycemie bij diabetespatiënten. De toestelletjes waarmee dit gebeurt werden door de jaren heen alsmaar...

11-10-2019
Diabeteseducator

Hij is af! En die ‘hij’ is hier onze bedrijfsfilm. Normaal was de ‘première’ ervan aangekondigd in de maand september, maar deze belofte werd niet gehaald....

12-07-2019
Diabeteseducator

Ik werk binnen een warme organisatie. Ik voel me hier goed en ik kijk dan ook niet over de muur om elders aan de slag te gaan… Verpleegkundigen zijn vandaag...