Je houding is alles

Medewerkers van het Wit-Gele Kruis van Antwerpen zijn trots op hun job. Ze voelen zich solidair met hun patiënten en hun omgeving en ze behandelen iedereen met alle respect. Tegelijk werken ze vanuit een positieve ingesteldheid en dat laten ze ook duidelijk merken. Die houding maakt het mogelijk om ruimte en soepelheid te krijgen in de uitoefening van de job.

Dankzij een nauwe begeleiding kunnen we onze medewerkers, behalve ruimte, ook vertrouwen geven in de uitvoering van hun taken. Het vertrouwen om zelfstandig initiatief te tonen en in overleg verantwoordelijkheid te nemen. Om uitdagingen aan te pakken en zich in te leven in de situatie van elke patiënt. Dat leidt tot een ware doe-mentaliteit en een heus engagement.

Onze medewerkers stralen dat vertrouwen uit. Ze putten individueel en samen voldoening uit de verbetering van het welzijn van de patiënten en uit de job. Je merkt het aan hun positieve attitude, en het zorgt voor een enthousiaste sfeer.

Curieuzeneuzen

Bart, diabeteseducator in Antwerpen

Samen met 19999 anderen nam ik deel aan het grote onderzoek van curieuzeneuzen naar onze luchtkwaliteit. Gedurende de hele maand april had ik aan mijn voorgevel een ‘meetstation’ hangen met 2 buisjes die de hoeveelheid stikstofdioxide registereerden. Op het einde van die maand moest alles nauwgezet verzameld worden en zou de analyse starten. De resultaten werden recent bekendgemaakt en in de vaderlandse pers gepubliceerd. Zelf woon ik aan een vrij drukke steenweg en het resultaat was dan ook naar verwachting niet helemaal optimaal, maar wonderbaarlijk nog niet slecht. Het was ‘gewoon’. Als je dan de resultaten verder bekijkt zie je duidelijk waar de vele pijnpunten liggen. Zowat het hele stadgebied van Antwerpen scoort slecht en op de kaart kan je duidelijk zien waar er heel veel vervuilend verkeer is. Zelf moet ik ook een beetje schuldig pleiten. Ik verplaats mij privé en voor het werk ook met een verguisde dieselwagen. Ik zou gerust vaker de fiets kunnen nemen. Waar ik hiervoor quasi gedwongen wordt doe ik dat ook. Gezien niet elke patiënt in Antwerpen vlot bereikbaar is met de auto combineer ik die verplaatsingen met de fiets. De WGKA-plooifiets gaat dan mee in de koffer en wordt dan ook regelmatig opgevist. Echter, meer en meer zullen ook wij moeten kiezen voor meer milieuvriendelijkere oplossingen. Vanuit onze organisatie zijn er al enkele elektrische voertuigen in rolatie gebracht, er zijn de plooifietsjes en er zijn de deelfietsen. Vaak merk ik echter dat die tweewielers vaak nog ongebruikt in de gang van de afdelingen blijven staan. Mogelijk kunnen er in de toekomst ook elektrische fietsen aan ons ‘wagenpark’ worden toegevoegd. Wie weet ‘speedpedelics’… Het zal in ieder geval van ieder van ons de nodige creativiteit en motivatie vergen om ons anders te gaan verplaatsen naar onze patiënten en in onze privé-omgeving. De veranderingen in ons klimaat (hete zomers, stormen, overvloedige regenval of droogte) zijn alvast een serieuze waarschuwing in die richting. We merken ook dat het thema mobiliteit, verkeersveiligheid en milieu hoog op de agenda staat van alle politieke partijen die naar onze stem hengelen, nu en in mei 2019. Het dieseltijdperk loopt nu echt wel op zijn einde. Dit wordt dus al zeker vervolgd… 

Blogposts over dit thema

09-10-2018
Diabeteseducator

Samen met 19999 anderen nam ik deel aan het grote onderzoek van curieuzeneuzen naar onze luchtkwaliteit. Gedurende de hele maand april had ik aan mijn...

19-06-2018
Zorgkundige

Een groot afschrikwekkend gebouw, dat kun je wel zeggen als je de parking op rijdt. Het gebouw huisvestte tot halfweg de jaren 70 een seminarie waar jonge...

17-12-2017
Diabeteseducator

Vandaag kwam in het nieuws dat de zorginspectie een vernietigend rapport had geschreven over een OCMW-rusthuis in Nieuwpoort. De vastgestelde feiten vallen...

27-08-2017
Diabeteseducator

Al enkele jaren vraagt mijn vader mij of ik niet eens mee wil stappen in de 4-daagse van de IJzer. Mijn ouders hebben deze 4-daagse wandeltocht door de...